Η ανάληψη της πολιτικής εξουσίας μέσω του προλεταριάτου σε παγκόμσιο επίπεδο είναι μια προΰπόθεση και το πρώτο βήμα για την επαναστατική ανατροπή της καπιταλιστικής κοινωνίας. Κατ’αρχήν σημαίνει η ολοκληρωτική καταστροφή του αστικού κρατικού μηχανισμού.

Επειδή η αστική τάξη ασκεί ειδικά μέσω αυτού του κράτους την εξουσία της πάνω στην κοινωνία όπως και τα προνόμιά της και διατηρεί την εκμετάλλευση των άλλων τάξεων, ιδίως την εργατική τάξη, αυτό το όργανο είναι αναγκαστικά κατάλληλο για αυτές τις λειτουργίες. Επομένως, το προλεταριάτο δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί το κράτος, διότι η εργατική τάξη δεν έχει να υπερασπιστεί ούτε το ένα ούτε το άλλο. Με άλλα λόγια: δεν υπάρχει ειρηνικός δρόμος προς τον σοσιαλισμό· το προλεταριάτο μπορεί να αντιταχθεί στην εξουσία, η οποία, φανερή ή κρυμμένη, εξασκείται όλο και πιο συστηματικά από την εκμεταλλευόμενη μειοψηφία –την αστική τάξη-, μόνο με τη δική της επαναστατική ταξική εξουσία.

Για να λειτουργεί ως μοχλός στην οικονομική ανατροπή της κοινωνίας πρέπει η δικτατορία του προλεταριάτου –δηλαδή η άσκηση της πολιτικής εξουσίας αποκλειστικά μέσω της εργατικής τάξης- να αφοσιωθεί στο βασικό καθήκον να απαλλοτριώσει την εκμεταλλευόμενη τάξη μέσω της κοινωνικοποίησης των παραγωγικών μέσων και σταδιακά να επεκτείνει τον κοινωνικοποιημένο τομέα σε όλο τον μηχανισμό παραγωγής. Το προλεταριάτο πρέπει μέσω της πολιτικής εξουσίας του να επιτεθεί στην πολιτική εθνική οικονομία εκτελώντας την οικονομική πολιτική του που οδηγεί στην κατάργηση του εργατικού μισθού και της παραγωγής προΐόντων και αποσκοπεί στην ικανοποίηση των αναγκών της ανθρωπότητας.

Κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου από τον καπιταλισμό στον κομμουνισμό θα συνεχίσουν να υπάρχουν μελλοντικά εκτός από το προλεταριάτο άλλες μη εκμεταλλευόμενες τάξεις και στρώματα. Η ύπαρξή τους είναι συνδεδεμένη με τον μη κοινωνικοποιημένο τομέα της οικονομίας. Ως έκφραση των εναντιωμένων οικονομικών συμφερόντων θα εξακολουθεί να υπάρχει η ταξική πάλη μέσα στην κοινωνία. Η μεταβατική κοινωνία θα πρέπει, λοιπόν, να δημιουργήσει ένα κράτος, του οποίου ο ουσιαστικός ρόλος να είναι να αποτρέψει τις ακόμη οξυμένες συγκρούσεις να διαλύσουν ολοκληρωτικά την κοινωνία. Σε τελική ανάλυση, όμως, θα εξαφανιστεί το ίδιο κράτος με τη σταδιακή διάλυση αυτών των κοινωνικών τάξεων μέσω της ενσωμάτωσης των μελών της στους κοινωνικοποιημένους τομείς.

Η δικτατορία του προλεταριάτου θα αποδεχθεί τη μορφή των εργατικών συμβουλίων και των ενωμένων γενικών συνελεύσεων που οργανώνονται και συγκεντρώνονται στο επίπεδο της όλης τάξης –με εκλεγόμενους και μη επανεκλεγόμενους απεσταλμένους- και η οποία κάνει δυνατή μια πραγματική συλλογική και αμέριστη άσκηση της εξουσίας μέσω όλης της τάξης. Αυτά τα συμβούλια πρέπει να κατέχουν το μονοπώλιο για τον έλεγχο των όπλων· αυτό είναι η εγγύηση για το ότι η εργατική τάξη και μόνο θα ασκεί την πολιτική εξουσία.

Μόνο η εργατική τάξη στο σύνολό της μπορεί να ασκεί της εξουσία σχετικά με μια κομμουνιστική ανατροπή της κοινωνίας. Σε αντίθεση με άλλες επαναστατικές τάξεις του παρελθόντος δεν μπορεί να παραδώσει την εξουσία της σε κάποιο θεσμό ή μειοψηφία, συμπεριλαμβανομένου της μειοψηφίας των επαναστατών. Οι επαναστάτες ενεργούν μέσα στα συμβούλια, διότι η δική τους οργάνωση δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ενιαία οργάνωση της τάξης στην πραγματοποίηση των ιστορικών καθηκόντων της.

Επίσης και η εμπειρία της Ρωσικής Επανάστασης έκανε ξεκάθαρη την περιπλοκή των σχέσεων μεταξύ της τάξης και του κράτους στη μεταβατική περίοδο. Στο εξής το προλεταριάτο και οι επαναστάτες δεν μπορούν να αποφύγουν το πρόβλημα, πρέπει να βάλουν τα δυνατά τους για να το λύσουν.

Η δικτατορία του προλεταριάτου εμπεριέχει την απόλυτη απόρριψη της ιδέας να υποταχθεί η εργατική τάξη σε κάποια εξωτερική δύναμη· εξίσου αποκλείει η δικτατορία του προλεταριάτου έκαστη εξουσία μέσα στην τάξη. Κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου η εργατική τάξη είναι η μοναδική επαναστατική τάξη στην κοινωνία. Η συνείδηση και η συνοχή όπως και οι αυτόνομες, ανεξάρτητες πράξεις της αποτελούν ουσιώδη εγγύηση για το ότι η δικτατορία του προλεταριάτου θα οδηγήσει στον κομμουνισμό.